Άλλες Υπηρεσίες

ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Ο αριθμός είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακός και προκύπτει από τη μετα-ανάλυση των στοιχείων επιδημιολογικών μελετών που έγιναν το διάστημα 1970-2009: Μέχρι το 2050 σε παγκόσμιο επίπεδο τα κατάγματα ισχίου θα φτάνουν τα 4,5 εκατομμύρια (Marks, 2010). Η εξήγηση βρίσκεται στη γήρανση του πληθυσμού (ηλικία, οστεοπόρωση και πτώσεις θεωρούνται οι κύριοι παράγοντες κινδύνου), ενώ οι ερευνητές τονίζουν ότι θα πρέπει να γίνουν νέες μελέτες που θα εξετάζουν και άλλους θεωρούμενους καθοριστικούς παράγοντες, όπως η κοινωνική και η οικονομική κατάσταση των ηλικιωμένων. Από την άλλη, το κάταγμα στο ισχίο είναι μπορεί να είναι εύρημα ακόμα και σε νέους ανθρώπους που έχουν εμπλακεί σε τροχαίο ή έχουν πέσει από μεγάλο ύψος.

ΠΟΙΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ;
Σύμφωνα με το περιοδικό Ιατρικά Θέματα του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, στην Ελλάδα τα συγκεκριμένα κατάγματα υπολογίζονται σε 13.000 το χρόνο, με συχνότητα αύξησης 2.000 περιστατικά ανά πενταετία. Παρά το γεγονός ότι πλέον υπάρχει μεγάλη επιστημονική πρόοδος, και μια ποικιλία σύγχρονων ειδικών χειρουργικών προσεγγίσεων, σε παγκόσμιο επίπεδο θεωρούνται ένα σημαντικό αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας – υπολογίζεται ότι το 27% των ηλικιωμένων γυναικών που έχουν υποστεί κάταγμα ισχίου πεθαίνει μέσα στον πρώτο χρόνο.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Με δεδομένο ότι τα κατάγματα ισχίου είναι τα σοβαρότερα από τα οστεοπορωτικά κατάγματα, απαιτείται πάντοτε χειρουργική αντιμετώπιση προκειμένου να αποκατασταθούν το μήκος και η στροφή του κάτω άκρου. Για τον τρόπο αποκατάστασης, εκτός από την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο δραστηριοτήτων του, το ιατρικό ιστορικό του και τις συνυπάρχουσες παθήσεις, λαμβάνεται υπόψη και το σημείο της βλάβης.

Στο ισχίο τα κατάγματα ταξινομούνται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα ενδαρθρικά (υποκεφαλικά και κατάγματα αυχένος) και τα εξωαρθρικά (διατροχαντήρια, υποτροχαντήρια). Στα μεν πρώτα η κεφαλή του μηριαίου οστού αντικαθίσταται από μια μεταλλική, ενώ στα δεύτερα ο χειρουργός χρησιμοποιεί ειδική πλάκα και βίδες. Εάν πρόκειται για νέο και δραστήριο ασθενή ο χειρουργός προσπαθεί να διατηρήσει με κάθε τρόπο την κεφαλή, συνήθως χρησιμοποιώντας βίδες συγκράτησης.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ;
Πλέον, οι σύγχρονες τεχνικές αρθροπλαστικής ελάχιστης επεμβατικότητας θεωρείται ότι μειώνουν κατά πολύ τις επιπλοκές αλλά και τη μετεγχειρητική χωλότητα – διεθνείς επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι το 20% έχει κακή κινητικότητα έναν χρόνο μετά το κάταγμα. Μία από αυτές είναι η SuperPathTM (οπίσθια, διαδερμική, ελάχιστα  επεμβατική τεχνική ισχίου), η οποία εφαρμόζεται σε υποκεφαλικά κατάγματα.

Το βασικό πλεονέκτημά της είναι ότι ο χειρουργός μέχρι να φτάσει στην άρθρωση δεν κόβει αιμοφόρα αγγεία και νεύρα του ποδιού, και οι μύες απλά «απωθούνται» χωρίς να τραυματίζονται. Κατά συνέπεια ο μετεγχειρητικός πόνος μειώνεται σημαντικά, το ίδιο και οι χρόνοι νοσηλείας και αποκατάστασης, ενώ ο ασθενής ακόμα και λίγες ώρες μετά το χειρουργείο μπορεί να σταθεί όρθιος και να περπατήσει με πατερίτσες. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται και ως micro-αρθροπλαστική λόγω της μικρής τομής (6-7 εκ.), αλλά κυρίως λόγω της προστασίας των μαλακών μορίων που περιβάλλουν την άρθρωση. Καλύτεροι υποψήφιοι θεωρούνται οι μικρότερης ηλικίας ασθενείς.

Στην Ελλάδα η τεχνική αυτή χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 2016 στο θεραπευτήριο Metropolitan. Βασικό πλεονέκτημά της είναι ότι μειώνονται οι πιθανότητες εξαρθρήματος, της σοβαρότερης δηλαδή επιπλοκής, και έτσι δεν υπάρχει ανάγκη μετεγχειρητικών περιορισμών και προφυλάξεων στις κινήσεις (ανυψωτικό λεκάνης, μαξιλάρι απαγωγής). Με δεδομένη την έλλειψη τραυματισμών κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, και με αυτή την τεχνική ο μετεγχειρητικός πόνος είναι μικρότερος και η ανάρρωση γίνεται σε συντομότερο διάστημα.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS