ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Η οστεοπόρωση, δηλαδή η μείωση της οστικής μάζας και κατ’ επέκταση η μείωση της αντοχής των οστών, είναι η βασική αιτία που οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας είναι οι βασικοί «ύποπτοι» για κάταγμα στην κεφαλή του βραχιονίου – οι επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι αποτελεί το τρίτο συχνότερο είδος κατάγματος σε ηλικίες άνω των 65 ετών. Συνήθως οφείλεται σε πτώση ακόμα και από το ελάχιστο δυνατό ύψος, ενώ σε μικρότερες ηλικίες είναι αποτέλεσμα βίαιης πρόσκρουσης, όπως συμβαίνει σε ένα τροχαίο.

Το βραχιόνιο είναι το μόνο οστό του βραχιόνα και η κεφαλή, η οποία έχει ημισφαιρικό σχήμα ώστε να «κουμπώνει» στην ωμογλήνη της ωμοπλάτης και να σχηματίζει την άρθρωση, είναι στο ανώτερο τμήμα του. Η κλινική εικόνα του κατάγματος είναι πόνος, παραμόρφωση και εκχύμωση (μελανιά) στον πάσχοντα ώμο. Σε περίπτωση κάκωσης του μασχαλιαίου νεύρου ο ασθενής αισθάνεται και μούδιασμα. Συνήθως, δε, υποβαστάζει το ένα χέρι με το άλλο.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας εξαρτάται από ένα πολύπλοκο αλγόριθμο «βαθμολόγησης» της σοβαρότητας του κάθε κατάγματος. Τα βασικά κριτήρια είναι δύο: ο αριθμός των «κομματιών» στα οποία έχει σπάσει η κεφαλή του βραχιονίου (δύο, τρία ή τέσσερα), και το πόσο απομακρυσμένα είναι το ένα από το άλλο (παρεκτόπιση) – συνήθως από 1 εκ. και άνω ή από 45 μοίρες και άνω.

Η συντηρητική θεραπεία επιλέγεται για σταθερά και μη παρεκτοπισμένα κατάγματα και περιλαμβάνει ακινητοποίηση του χεριού με φάκελο ανάρτησης, παγοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπιση του πόνου και φυσικοθεραπεία. Οι ορθοπεδικοί συστήνουν την «κινητοποίηση» του ασθενούς, καθώς το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα κατάγματα ώμου είναι ότι δημιουργούν μεγάλες και βαριές δυσκαμψίες: ο ώμος «κολλάει» και οι απαραίτητες καθημερινές κινήσεις γίνονται δύσκολες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας η θέση της κεφαλής παρακολουθείται ακτινολογικά. Συνήθως η ανάρτηση αφαιρείται μετά τις 6 εβδομάδες.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τα ασταθή και παρεκτοπισμένα κατάγματα το χειρουργείο είναι μονόδρομος. Μάλιστα το κάταγμα της κεφαλής του βραχιονίου είναι ιδιαίτερα απαιτητικό και απαιτεί από τον χειρουργό εξαιρετική γνώση της  ανατομίας της περιοχής και εμπειρία για την επιλογή της πιο σωστής χειρουργικής τεχνικής. Μεταξύ των παραγόντων που αξιολογούνται είναι η ποιότητα του οστού, ο προσανατολισμός του κατάγματος, αλλά και τα συνυπάρχοντα τραύματα στα μαλακά μόρια. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο παίζει ο ίδιος ο ασθενής: η ηλικία του, το επίπεδο δραστηριοτήτων του, τα άλλα προβλήματα υγείας που ενδεχομένως αντιμετωπίζει, το αν είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας, όλα λαμβάνονται υπόψη.

Ο χειρουργός θα κάνει εσωτερική οστεοσύνθεση, ιδανικά διαφυλάσσοντας το οστικό υπόβαθρο της άρθρωσης σε περίπτωση που μελλοντικά χρειαστεί αρθροπλαστική ώμου. Ανάλογα με την περίπτωση χρησιμοποιούνται σύρματα, διαδερμικές βελόνες, πλάκες και βίδες. Σε περίπτωση συντριπτικού κατάγματος –το οποίο είναι σπάνιο και αντιπροσωπεύει μόλις το 1% των καταγμάτων στην κεφαλή του βραχιονίου– επιλέγεται η αντικατάσταση της κεφαλής με μεταλλική μιας και ο κίνδυνος νέκρωσής της είναι πολύ μεγάλος.

Μετεγχειρητικά ο ασθενής εντάσσεται σε εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης ανάλογο με τη σοβαρότητα του κατάγματος και του είδους της τεχνικής που εφαρμόστηκε. Η περίοδος αποθεραπείας μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 6-9 μήνες.

Άλλες Υπηρεσίες

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS