ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Ο περισσότερος κόσμος όταν ακούει για «σπασμένο πόδι» αμέσως σκέφτεται το κάταγμα κνήμης (που συνήθως συνοδεύεται από κάταγμα στην περόνη) και όχι άδικα, μιας και είναι ο πιο κοινός τραυματισμός κυρίως λόγω της θέσης του οστού, το οποίο είναι εκτεθειμένο στις άμεσες κακώσεις, σχεδόν «γυμνό» μυϊκά. Τα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι το 15% όλων των παιδικών καταγμάτων είναι στην κνήμη, ενώ μεγάλης κλίμακας μελέτη του 2017 έδειξε ότι η αντιστοιχία είναι 16,9 κατάγματα σε 100.000 άτομα από 20 έως 50 ετών.
Μια απλή πτώση ή ένα τροχαίο (ιδίως όταν τα γόνατα χτυπούν στο ταμπλό του αυτοκινήτου) είναι οι πιο κοινοί τρόποι για να προκληθεί κάταγμα κνήμης, το οποίο είναι και αθλητικός τραυματισμός. Επίσης μπορεί να είναι κάταγμα κοπώσεως, δηλαδή για μικρή ρωγμή στο οστό συνήθως από υπέρχρηση και επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα.
Βιβλιογραφικά, στις ομάδες υψηλού κινδύνου ανήκουν οι άνδρες μικρότερης ηλικίας και οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. Τα επιδημιολογικά δεδομένα τα συνδέουν με την οστεοπόρωση, το διαβήτη και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Τα κύρια συμπτώματα είναι πόνος ο οποίος γίνεται πιο οξύς στη φόρτιση ενώ το σκέλος κουνιέται προς όλες τις κατευθύνσεις, αδυναμία βάδισης, οίδημα και μωλωπισμός, ευαισθησία στην ψηλάφηση, παραμόρφωση. Εάν το κάταγμα οφείλεται σε βαριά κάκωση (π.χ. τροχαίο) συνήθως είναι συντριπτικό (έχει ανοίξει το δέρμα και έχει πεταχτεί το σπασμένο οστό προς τα έξω) και απαιτείται νοσοκομειακή φροντίδα.
Τα κατάγματα που οφείλονται σε στροφική κάκωση ονομάζονται σπειροειδή – σε αυτές τις περιπτώσεις το σκέλος μοιάζει σταθερό, χωρίς παραμόρφωση του άξονα, αλλά η κνήμη είναι διογκωμένη από το αιμάτωμα. Σε πολλές περιπτώσεις ασθενείς χωρίς «ανησυχητικά» συμπτώματα καθυστερούν την επίσκεψη σε ορθοπεδικό, κάτι που όμως μπορεί να έχει συνέπειες στο χρόνο αποθεραπείας και να προκαλέσει επιπλοκές.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Το κάταγμα της κνήμης χρειάζεται άμεση ακινητοποίηση (σταθεροποίηση) με νάρθηκα. Μόλις το οίδημα υποχωρήσει γίνεται αξιολόγηση του τρόπου συντηρητικής αντιμετώπισης, είτε με νάρθηκα είτε με γύψο που μπορεί να αντικατασταθεί στη συνέχεια από ένα λειτουργικό στήριγμα.
Σε περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης, στα ανοιχτά κατάγματα γίνεται ακινητοποίηση με σύστημα εξωτερικής οστεοσύνθεσης και στα κλειστά ενδομυελική ήλωση. Επίσης, χειρουργικά αντιμετωπίζονται περιπτώσεις στις οποίες έχει αποτύχει η συντηρητική θεραπεία.
Εάν δεν συνυπάρχει κάταγμα περόνης, ο ορθοπεδικός δημιουργεί ένα κάταγμα πριν από την έναρξη της θεραπείας προκειμένου να μην υπάρξει ψευδάρθρωση.
Ο χρόνος πλήρους αποθεραπείας κυμαίνεται σε 4 με 6 μήνες. Ωστόσο, το διάστημα αυτό μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο σε ασθενείς με ανοιχτά ή και συντριπτικά κατάγματα. Συνήθως ενθαρρύνεται η όσο το δυνατό πιο σύντομη κινητοποίηση του ασθενούς, σε συνδυασμό με πρόγραμμα φυσιοθεραπείας που έχει ως στόχο την αποκατάσταση της δύναμης των μυών, της κίνησης και της ελαστικότητας των αρθρώσεων.

Άλλες Υπηρεσίες

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS