Άλλες Υπηρεσίες

ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Ολοένα και περισσότερες ιατρικές μελέτες που γίνονται σε παγκόσμια κλίμακα εστιάζουν στις επιπτώσεις της οστεοαρθρίτιδας και τονίζουν την αύξηση των περιστατικών – άλλωστε πρόκειται για μία από τις πιο κοινές εκφυλιστικές παθήσεις του ανθρώπινου σώματος, και πολύ συχνή αιτία αναπηρίας στον ενήλικο πληθυσμό. Μόνο στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το Arthritis Foundation, πάνω από 27 εκατ. άνθρωποι έχουν κάποιας μορφής αρθρίτιδα, οι περισσότεροι στην άρθρωση του γόνατος.

Η οστεοαρθρίτιδα  εκδηλώνεται όταν φθαρεί ο χόνδρος, ένα «μαξιλαράκι» που καλύπτει τα οστά και στο οποίο οφείλεται η ομαλή, με ελάχιστη τριβή, κίνηση των αρθρικών επιφανειών και η παράλληλη απορρόφηση των κραδασμών. Φθορά του χόνδρου σημαίνει ότι η άρθρωση παύει να λειτουργεί σωστά. Το ίδιο συμβαίνει και όταν υπάρξει οξύς τραυματισμός του χόνδρου, ή των άλλων στοιχείων που συναποτελούν την άρθρωση, των οστών και του μηνίσκου.

ΠΟΙΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ;
Αν και η ηλικία είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου (η γήρανση του πληθυσμού άλλωστε θεωρείται υπεύθυνη για τη σταθερή άνοδο των αριθμών από το 1990 και μετά), παρ’ όλα αυτά και νεότερης ηλικίας άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα. Η κληρονομικότητα, οι τραυματισμοί, οι λοιμώξεις και η παχυσαρκία είναι μερικές από τις αιτίες της νόσου.

Πιο ευάλωτοι πληθυσμοί θεωρούνται οι γυναίκες άνω των 55, όσοι έχουν κληρονομικές ανωμαλίες στο σχήμα των οστών που περιβάλλουν την άρθρωση του γόνατος, όσοι στη δουλειά τους γονατίζουν, κάνουν βαθιά καθίσματα ή σηκώνουν μεγάλα βάρη, αλλά και όσοι ασχολούνται με αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το τένις και το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων. Επίσης, όσοι υποφέρουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα, ένα αυτοάνοσο νόσημα με φλεγμονή του αρθρικού υμένα, είναι πολύ πιθανό να εμφανίσουν προβλήματα με τους χόνδρους των γονάτων τους.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Καθημερινές κινήσεις, όπως το να σηκωθούν από μια καρέκλα, το περπάτημα, το ανέβασμα σκαλιών και το τρέξιμο, είναι ιδιαίτερα επώδυνες για τους ασθενείς. Πέρα από τον πόνο, ο οποίος μειώνεται σε κατάσταση ηρεμίας, υπάρχει πρήξιμο λόγω συσσώρευσης υγρού, αίσθηση καψίματος στην άρθρωση, δυσκαμψία ιδιαίτερα τα πρωινά ή μετά από ξεκούραση, ενώ παρουσιάζονται και οστικής προέλευσης διογκώσεις ως μια προσπάθεια του οργανισμού ν’ αυξήσει τις επιφάνειες φόρτισης – αυτά είναι τα οστεόφυτα. Σε προχωρημένο στάδιο της νόσου υπάρχει και παραμόρφωση του άξονα της άρθρωσης ή και σύγκαμψη.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο στο οποίο θα γίνει διάγνωση. Στόχος είναι η μείωση του πόνου και της δυσκαμψίας και ταυτόχρονα η διατήρηση της λειτουργικότητας της άρθρωσης. Το πρώτο που συστήνεται είναι απώλεια βάρους: Δεδομένου ότι σε κάθε κίνηση στα γόνατα ασκούνται δυνάμεις τρεις με πέντε φορές το σωματικό βάρος, η δίαιτα μπορεί να φέρει μείωση του πόνου. Το ίδιο μπορεί να κάνει και η άσκηση (ιδανικό θεωρείται το κολύμπι), καθώς επιπλέον αυξάνονται η κίνηση και η ευελιξία, και ενισχύονται οι μύες.

Συνήθως συνταγογραφούνται αντιφλεγμονώδη και  φάρμακα που μειώνουν τον πόνο. Οι ενέσεις κορτικοστεροειδών, υαλουρονικού ή PRP μέσα στο γόνατο είναι ένα πολύ σημαντικό όπλο στη βελτίωση της λειτουργικότητας της άρθρωσης. Σε συγκεκριμένους ασθενείς (Στάδιο 2 ή 3 κατά Kellgren-Lawrence) τελευταία επιστημονικά δεδομένα φαίνεται να υποδεικνύουν και τη χρήση αυτόλογων κυττάρων από το λίπους του ασθενούς, τα οποία μετά από ειδική επεξεργασία εγχύονται μέσα στην άρθρωση που πάσχει από αρθρίτιδα. Σε ασθενείς που δεν μπορούν να κάνουν απλές, καθημερινές δραστηριότητες συστήνεται φυσικοθεραπεία και ειδικό ασκησιολόγιο.

Σε περιπτώσεις, όμως, που η συντηρητική θεραπεία έχει αποτύχει και το γόνατο παραμένει μη λειτουργικό, τότε προτείνεται η αντικατάσταση της φθαρμένης με μία τεχνητή άρθρωση. Το γόνατο χωρίζεται σε τρία διαμερίσματα (έσω, έξω και επιγονατιδομηριαίο), και έτσι εάν η βλάβη είναι μόνο στο ένα διαμέρισμα τότε η ενδείκνυται η μονοδιαμερισματική αρθοπλαστική. Σε αρθρώσεις που έχουν μείνει καιρό χωρίς θεραπεία η οστεοαρθρίτιδα προχωρά και στο άλλο διαμέρισμα του γόνατος, και πλέον ενδείκνυται η ολική αρθοπλαστική.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ;
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) για τις χώρες-μέλη του, την περίοδο 2000-2013 οι ολικές αρθροπλαστικές επεμβάσεις γόνατος σχεδόν διπλασιάστηκαν, και ειδικά στη Γερμανία αυξήθηκαν κατά 90%. Η αύξηση των ποσοστών εξηγείται και από το γεγονός ότι πλέον υπάρχουν νέου τύπου εμφυτεύματα με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, κατάλληλα για νεότερους και πιο δραστήριους ασθενείς.

Στην ολική αρθροπλαστική ο χειρουργός αντικαθιστά τις φθαρμένες επιφάνειες του γόνατος με τεχνητά υλικά, από ειδικά κράματα και πλαστικά. Η πιο σύγχρονη τεχνική θεωρείται η ελάχιστα επεμβατική ολική αρθροπλαστική του γόνατος (MIS), στην οποία η τομή είναι πιο μικρή και δεν γίνεται διατομή του τένοντα του τετρακεφάλου. Από την άλλη, η μονοδιαμερισματική αρθροπλαστική γίνεται μόνο στο σημείο που υπάρχει καταστροφή του αρθρικού χόνδρου, και πλέον μπορεί και στην Ελλάδα να πραγματοποιηθεί με ρομποτική χειρουργική (ΜΑΚΟΤΜ).

Μετά την ολική ή τη μονοδιαμερισματική αρθροπλαστική ο ασθενής είναι άμεσα και απόλυτα λειτουργικός και ανεξάρτητος για τις καθημερινές του δραστηριότητες, ενώ ακολουθείται εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας διάρκειας 3-4 εβδομάδων.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS