ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Τα μετατάρσια είναι τα πέντε μακριά οστά που ξεκινούν από την περιοχή της καμάρας και καταλήγουν στην αρχή των δαχτύλων του ποδιού. Οι κεφαλές τους και το φύμα (εξόγκωμα) της πτέρνας δέχονται τις περισσότερες πιέσεις στο πέλμα, και κατά συνέπεια εμφανίζουν τη μεγαλύτερη παθολογία. Η καταπόνηση των μεταταρσίων μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μεταταρσαλγία. Με αυτόν τον όρο περιγράφεται ο πόνος και η φλεγμονή ως σύμπτωμα στην πελματιαία επιφάνεια του πρόσθιου ποδιού, και ειδικά στην περιοχή κάτω από τις κεφαλές των μεταταρσίων.

Μία από τις αιτίες της μεταταρσαλγίας είναι και η πτώση των μεταταρσίων, όταν δηλαδή ένα από τα οστά ακουμπάει με μεγαλύτερη πίεση στο έδαφος (πιο «ευαίσθητο» θεωρείται το 2ο). Οι ασθενείς περιγράφουν τον πόνο ως βαθύ και σταθερό, που «ενεργοποιείται» όταν περπατούν ή τρέχουν, και παράλληλα αναφέρουν ένα αίσθημα καψίματος. Αποτέλεσμα της πίεσης είναι η εμφάνιση σκληρύνσεων και δερματικών κερατωμάτων, ενώ σε μακροχρόνιες περιπτώσεις είναι πιθανό να υπάρχει και παραμόρφωση του δαχτύλου που συνδέεται με το «προβληματικό» μετατάρσιο.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Τα συμπτώματα εμφανίζονται προοδευτικά, και εξαρτώνται από παράγοντες όπως ο βαθμός ορθοστασίας, το σωματικό βάρος, και ο τύπος υποδημάτων (περισσότερο «ένοχα» είναι τα ψηλοτάκουνα για πολλές ώρες). Ακόμα και το έδαφος στο οποίο περπατάει κάποιος παίζει ρόλο. Στις ομάδες υψηλού κινδύνου είναι και οι αθλητές, ιδιαίτερα οι δρομείς, οι άλτες, οι τενίστες και οι ποδοσφαιριστές, αλλά και οι ηλικιωμένοι λόγω της ατροφίας του λιπώδους σώματος των κεφαλών των μεταταρσίων και εξαιτίας της εκφύλισης και της ανισορροπίας των μυών του πρόσθιου ποδός.

Ένα δευτερογενές στάδιο της πτώσης μεταταρσίου είναι το νεύρωμα Morton’s. Πρόκειται για ένα σύνδρομο που οδηγεί σε υπερτροφία του νεύρου που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο δάχτυλα, με αποτέλεσμα τον πόνο, το μούδιασμα και την αίσθηση καψίματος. Επιπλέον, «υποψήφιοι» θεωρούνται όσοι έχουν κοντό αχίλλειο τένοντα, κοιλοποδία, ή παραμόρφωση των δαχτύλων τους – γενικά οτιδήποτε αλλάζει την αρχιτεκτονική της άρθρωσης μπορεί να οδηγήσει σε μεταταρσαλγία.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Η διάγνωση γίνεται από τον ορθοπεδικό με τη λήψη πλήρους ιστορικού, με έμφαση στις δραστηριότητες του ασθενούς και στο αν υπάρχει σακχαρώδης διαβήτης ή κάποιο νευρολογικό πρόβλημα. Επιπρόσθετα η κλινική εξέταση θα δείξει τη γενικότερη κατάσταση του άκρου ποδός, ενώ απαραίτητες θεωρούνται οι εξετάσεις αίματος και οι ακτινολογικές εξετάσεις.

Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει ξεκούραση, πάγο, αναλγητική αγωγή, εγχύσεις κορτιζόνης ή PRP, χρήση εξατομικευμένων ορθωτικών πελμάτων προκειμένου να γίνεται κατανομή των φορτίων κατά τη διάρκεια της βάδισης, ειδικές διατάσεις και φυσικοθεραπείες. Ωστόσο, σε εμμένουσες καταστάσεις συστήνεται η χειρουργική αντιμετώπιση του προβλήματος. Με την ελάχιστα επεμβατική τεχνική που χρησιμοποιείται σήμερα, η διαδικασία είναι εύκολη και γρήγορη, δεν χρειάζεται εισαγωγή στο νοσοκομείο και πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία.

Μέσω μικρών οπών και με τη βοήθεια ειδικών χειρουργικών εργαλείων ο ορθοπεδικός κάνει βράχυνση και ανύψωση της κεφαλής, και έτσι διορθώνει τη λανθασμένη θέση του μεταταρσίου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί βίδα ή άλλο υλικό για τη συγκράτηση της οστεοτομίας. Μετεγχειρητικά ο ασθενής είναι σε θέση να περπατήσει άμεσα με τη βοήθεια ειδικού παπουτσιού.

Άλλες Υπηρεσίες

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS