Άλλες Υπηρεσίες

ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Είναι το «σκοινί» που δένει τους μύες πάνω στα οστά, μια σκληρή ζώνη ινώδους συνδετικού ιστού. Οι τένοντες, όμως, αν και είναι φτιαγμένοι για να αντέχουν την καταπόνηση, εντούτοις δεν έχουν ελαστικότητα και μπορεί να σκιστούν εάν ασκηθεί μεγάλη δύναμη. 

Στο γόνατο, ρόλος του επιγονατιδικού τένοντα είναι να συνδέει τον κάτω πόλο της επιγονατίδας με το άνω τμήμα της κνήμης και να μεταφέρει δυνάμεις από τον τετρακέφαλο μυ. Όταν «συνεργάζεται» με τον τένοντα του τετρακεφάλου και τον ίδιο τον τετρακέφαλο το γόνατο κάνει την κίνηση της έκτασης. Ο επιγονατιδικός, όμως, σταματά να δουλεύει σωστά όταν υποστεί ρήξη (μερική ή ολική), δηλαδή όταν διακοπεί η συνέχειά του.

Οι ρήξεις μπορεί να μην εκτείνονται σε όλο το μήκος, αλλά να έχουν κοπεί μερικές «ίνες» από τον τένοντα και έτσι να παραμένει ακόμα ακέραιος. Αυτή είναι η περίπτωση της μερικής ρήξης. Όταν, όμως, κοπεί σε δύο κομμάτια και αποκολληθεί από την επιγονατίδα τότε η ρήξη είναι ολική – πρόκειται κυρίως για έναν αθλητικό τραυματισμό που κατά βάση απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση.

ΠΟΙΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ;
Για να κοπεί ο επιγονατιδικός απαιτείται πολύ ισχυρή δύναμη. Συχνή αιτία είναι οι πτώσεις που φέρνουν άμεση πλήξη στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος, ή τα άλματα και η προσγείωση σε λυγισμένο γόνατο όταν το πόδι είναι στο έδαφος. Επιπλέον ένας αδύναμος τένοντας εξαιτίας τους εκφυλισμού του από χρόνιες παθήσεις (νεφρική ανεπάρκεια, ρευματοειδή αρθρίτιδα, σακχαρώδη διαβήτη κ.ά.) είναι πολύ πιθανό να σκιστεί.

Το ίδιο συμβαίνει και αν συνυπάρχουν φλεγμονή και οίδημα, μια κατάσταση που ονομάζεται «γόνατο του άλτη» καθώς πρόκειται για τενοντίτιδα που παρουσιάζεται κυρίως σε όσους ασχολούνται με τα άλματα και το τρέξιμο. Από τη μεριά της, η Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών Χειρουργών (AAOS) «ενοχοποιεί» και τη χρήση κορτικοστεροειδών και αναβολικών στεροειδών που οδηγούν σε αυξημένη αδυναμία των μυών και των τενόντων. 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Οι ασθενείς με ρήξη επιγονατιδικού δεν μπορούν να περπατήσουν καθώς το γόνατο παρουσιάζει αστάθεια ή είναι «χαλαρό», πονάει και είναι πρησμένο, ενώ δεν γίνεται και έκτασή του. Η, δε, επιγονατίδα μπορεί να μετατοπίζεται προς τα πάνω καθώς έλκεται από τον τένοντα του τετρακεφάλου μιας και δεν υπάρχει κάτι να τη συγκρατήσει. 

Ο ορθοπεδικός προτού εξετάσει το γόνατο θα λάβει ένα λεπτομερές ιστορικό από τον ασθενή. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται από την απλή ακτινογραφία που θα δείξει εάν υπάρχει πλήρης ρήξη, ενώ η μαγνητική θα δείξει την έκταση της βλάβης και παράλληλα θα αποκλείσει άλλον τραυματισμό με τα ίδια συμπτώματα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από τον τύπο και το μέγεθος της ρήξης, την ηλικία και το επίπεδο δραστηριότητας του ασθενούς. Για πολύ μικρές και μεσαίου πάχους ρήξεις –και σε συνάρτηση πάντα με τις λειτουργικές απαιτήσεις του ασθενούς- επιλέγεται η συντηρητική θεραπεία, με ακινητοποίηση του γόνατος με λειτουργικό νάρθηκα, πατερίτσες για 3-6 εβδομάδες, και φυσικοθεραπείες που θα ενδυναμώσουν και τον τετρακέφαλο και θα βοηθήσουν τον ασθενή να επανακτήσει το εύρος της κίνησης.

Ωστόσο, σε τραυματικές ρήξεις που είναι ολικές το χειρουργείο θεωρείται μονόδρομος, και μάλιστα όσο το γρηγορότερο τόσο το καλύτερο προκειμένου να μην υπάρξει ουλοποίηση και ρίκνωση του τένοντα. Στόχος του χειρουργού είναι να καθηλώσει τον τένοντα πάνω στην επιγονατίδα προκειμένου μετεγχειρητικά να έχει το 85-90% της λειτουργικότητας του υγιούς. Έτσι, ράμματα τοποθετούνται στον τένοντα και οστικά ράμματα γίνονται στο σημείο κατάφυσής του. Πολλές φορές γίνεται χρήση οστικών τούνελ, προκειμένου η επανακαθήλωση του τένοντα να είναι πιο σίγουρη και η κινητοποίηση του γόνατος μετεγχειρητικά να έιναι πιο σύντομη. Εάν το μέγεθος της βλάβης είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι έδειξε η αρχική διάγνωση, ή αν η ρήξη είναι εκτεταμένη, είναι πιθανό να χρησιμοποιηθούν πλέγματα, σύρματα ή ράμματα για τη συγκράτηση της επιγονατίδας, τα οποία ίσως χρειαστεί να αφαιρεθούν σε επόμενο χειρουργείο. Εάν ο τένοντας πριν από την επέμβαση έχει «κοντύνει» σημαντικά τότε η επανακαθήλωσή του είναι εξαιρετικά δύσκολη. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόσχευμα από τον ίδιο τον ασθενή.

Δύο εβδομάδες μετά την επέμβαση γίνεται η αφαίρεση των ραμμάτων. Ένας λειτουργικός νάρθηκας ή ένας μακρύς νάρθηκας-μπότα θα προστατεύσουν τη χειρουργημένη περιοχή, ενώ η μερική φόρτιση του ποδιού μπορεί να γίνει σε διάστημα 2-4 εβδομάδων και η πλήρης φόρτισή του σε 4-6 εβδομάδες. Στη συνέχεια απαιτούνται ασκήσεις ενδυνάμωσης. Ο χρονικός ορίζοντας επιστροφής στις πλήρεις δραστηριότητες είναι από 6 έως 12 μήνες.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS