Άλλες Υπηρεσίες

ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Τέσσερις τένοντες οι οποίοι αγκαλιάζουν την αρθρική επιφάνεια της κεφαλής του βραχιονίου, ο υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο ελάσσων στρογγύλος, και ο υποπλάτιος, αποτελούν βασικό μέρος ενός «συστήματος» στον ανθρώπινο ώμο το οποίο ενεργοποιείται κάθε φορά που η άρθρωση κάνει έσω και έξω στροφή, απαγωγή και κάθε φορά  που το χέρι σηκώνει βάρος. Ο μηχανισμός αυτός με την ονομασία στροφικό πέταλο είναι και ο λόγος που, μόνο στις ΗΠΑ το 2013 περίπου 2 εκατ. άνδρες και γυναίκες επισκέφθηκαν τους ορθοπεδικούς με μεγάλη ετερογένεια συμπτωμάτων.

ΠΟΙΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ;
Η ρήξη στροφικού πετάλου, δηλαδή η λύση της συνέχειας (σχισμή) του τένοντα, είναι ένας πολύ συχνός τραυματισμός στον γενικό πληθυσμό από 40 ετών και άνω, παγκοσμίως. Μάλιστα, ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός ασθενών δεν εμφανίζει κάποιο έντονο σύμπτωμα με αποτέλεσμα η βλάβη να εντοπίζεται ως τυχαίο εύρημα σε μαγνητική τομογραφία ώμου, συνήθως στο χέρι που χρησιμοποιείται περισσότερο.

Το παραπάνω δημογραφικό στοιχείο εξηγείται από το γεγονός ότι οι εκφυλιστικές ρήξεις είναι συχνότερες, και αποτελούν αποτέλεσμα της φυσιολογικής φθοράς στους τένοντες του στροφικού πετάλου που με τα χρόνια χάνουν την ελαστικότητά τους – πιο «ευάλωτος» σε κακώσεις, φλεγμονές (τενοντίτιδα και θυλακίτιδα) και τραυματισμούς είναι ο υπερακάνθιος, πιθανότατα εξαιτίας της ανατομικής του θέσης, της φτωχής αγγείωσης και της λειτουργίας του.

Ωστόσο, η ρήξη του στροφικού πετάλου μπορεί να οφείλεται και σε επαναλαμβανόμενες κινήσεις του ώμου (π.χ. σε αθλητές του τένις ή σε ξυλουργούς), ή να είναι οξεία μετά από πτώση ή πρόσκρουση του άνω άκρου στο έδαφος, ή ύστερα από άσκηση υπερβολικά μεγάλης δύναμης, στην άρση βαρών για παράδειγμα. Οι τραυματικές ρήξεις μπορεί να συνοδεύονται και από άλλες κακώσεις στην ωμική ζώνη, όπως είναι τα κατάγματα και τα εξαρθρήματα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Η κλινική εικόνα είναι πόνος στην περιοχή του ώμου που μπορεί να αντανακλά μέχρι και τον αγκώνα –και ο οποίος συχνά επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου και σε κατάσταση ηρεμίας–, δυσκαμψία, αδυναμία, και πόνος κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων κινήσεων. Σε κάθε περίπτωση, ο ορθοπεδικός είναι αυτός που με την κλινική εξέταση, κατάλληλες ακτινογραφίες και πιθανά και μαγνητική τομογραφία θα αναγνωρίσει το είδος της ρήξης (μερική ή ολική), και θα υποδείξει τον κατάλληλο τρόπο αντιμετώπισής της.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Σε μικρού πάχους ρήξεις η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική, με αλλαγή δραστηριοτήτων, αναλγητικά, φυσικοθεραπεία και ειδικά προσαρμοσμένο ασκησιολόγιο. Όμως κατά βάση η αποκατάσταση της ανατομικής συνέχειας των τενόντων του στροφικού πετάλου γίνεται χειρουργικά, ειδικά εάν η βλάβη είναι οξεία, τα συμπτώματα διαρκούν άνω των 3 μηνών, η ρήξη είναι μεγαλύτερη των 3 εκ., ο ώμος έχει χάσει σημαντικά τη λειτουργικότητά του, ή ο ασθενής έχει υψηλές λειτουργικές απαιτήσεις, όπως συμβαίνει με τους αθλητές.

Σε περιπτώσεις οξείας βλάβης είναι αρκετή η αρθροσκοπική αποκατάσταση με τη χρήση πλαστικών ή μεταλλικών «αγκυρών», που δεν είναι τίποτε άλλο από ειδικές απορροφήσιμες βίδες που φέρουν ράμματα. Αντίθετα, σε βλάβες που είναι χρόνιες, εξαιτίας της εκφύλισης των μυών που υπάρχει,  ίσως χρειαστεί ενίσχυση της συρραφής του πετάλου με τη χρήση αυτόλογων επουλωτικών παραγόντων από αιμοπετάλια ή βλαστοκύτταρα.

Ανάλογα με το βαθμό της ρήξης, τον τρόπο συρραφής και τις λειτουργικές απαιτήσεις, οι ασθενείς επιστρέφουν στο επιθυμητό επίπεδο μετά από 3 έως 6 μήνες. Μετεγχειρητικά, βέβαια, θα πρέπει να ακολουθήσουν πρόγραμμα αποκατάστασης με φυσικοθεραπεία, κινησιοθεραπεία και μυϊκή ενδυνάμωση.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-flexible CMS