Άλλες Υπηρεσίες

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ;
Τα επιδημιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι η  οστεοαρθρίτιδα στις ΗΠΑ είναι η πιο συχνή αιτία αναπηρίας, ενώ παγκοσμίως πρόκειται για την πιο κοινή διαταραχή της σωστής λειτουργίας των αρθρώσεων. Αν και δεν είναι τόσο «διαδεδομένη» όσο εκείνη στο ισχίο ή στο γόνατο, οι μελέτες διαπιστώνουν ότι η οστεοαρθρίτιδα στον ώμο επηρεάζει το 32,8% των ασθενών άνω των 60 ετών, προκαλώντας εξίσου σημαντικές αλλοιώσεις – οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες από τους άνδρες. Οι ορθοπεδικοί, μάλιστα, συγκρίνοντας τα στοιχεία των επεμβάσεων, και εξηγώντας γιατί υπερτερούν εκείνες στο ισχίο και στο γόνατο, υπογραμμίζουν ότι η μεγάλη διαφορά οφείλεται στο ότι οι ασθενείς ανέχονται περισσότερο τα συμπτώματα στον ώμο· συνήθως θα απευθυνθούν στο γιατρό όταν ο πόνος επηρεάζει αισθητά τον ύπνο και την ποιότητα ζωής τους.

Στην ωμική ζώνη αρθρίτιδα εμφανίζει και η ακρωμιοκλειδική άρθρωση (η άρθρωση της κλείδας με το ακρώμιο), αλλά και η γληνοβραχιόνιος άρθρωση (η άρθρωση του βραχίονα με την ωμοπλάτη). Σε ασθενείς άνω των 50 ετών η κυριότερη αιτία είναι η φθορά που προκαλείται με την πάροδο του χρόνου στο χόνδρο – πρόκειται για το λεπτό στρώμα συνδετικού ιστού που κάνει λείες τις επιφάνειες των οστών, ελαττώνοντας τις τριβές κατά τις κινήσεις του ώμου. Η σταδιακή καταστροφή του χόνδρου σημαίνει ότι η ωμογλήνη και η κεφαλή του βραχιονίου έρχονται σε επώδυνη επαφή, και παράλληλα υπάρχει σκλήρυνση των επιφανειών, μικραίνει η μεταξύ τους απόσταση, και δημιουργούνται κύστεις και οστεόφυτα.

Αντίθετα, η ηλικία συνήθως δεν παίζει κανένα ρόλο στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, μια χρόνια νόσο που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλές αρθρώσεις. Ο αρθρικός υμένας εμφανίζει φλεγμονή, διογκώνεται και αυτό οδηγεί σε πόνο και δυσκαμψία. Πρόκειται για αυτοάνοση πάθηση: Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά και καταστρέφει τους φυσιολογικούς ιστούς (χόνδρο, συνδέσμους, οστό).

Τρίτη περίπτωση αρθρίτιδας είναι η μετατραυματική. Αναπτύσσεται έπειτα από τραυματισμό, όπως κάταγμα, εξάρθρημα ή ρήξη μυός.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Ο πόνος αρχικά είναι ήπιος και σχετίζεται με τις κινήσεις της άρθρωσης. Συνήθως η εξέλιξή του είναι σταδιακή, σε οξεία φάση φτάνει να αντανακλά σε όλο τον ώμο, και επιδεινώνεται με τις αλλαγές του καιρού. Προοδευτικά οποιαδήποτε κίνηση ενδέχεται να προκαλεί πόνο, ακόμα και τη νύχτα σε κατάσταση ηρεμίας. Επιπλέον βασικά συμπτώματα είναι ο περιορισμός στις παθητικές και ενεργητικές κινήσεις της άρθρωσης, η δυσκαμψία και η φλεγμονή, ενώ πολλοί ασθενείς ακούνε «τρίξιμο».

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Η διάγνωση γίνεται με τη λήψη λεπτομερούς ιστορικού και με την κλινική εξέταση η οποία μπορεί να δείξει τοπική ατροφία των μυών, βλάβες ή τραύματα σε μύες, τένοντες και συνδέσμους που σχετίζονται με την άρθρωση, και σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας καλό είναι να δει ο γιατρός ποια άλλη άρθρωση πιθανά να έχει επηρεαστεί. Στόχος της συντηρητικής αγωγής είναι η ανακούφιση από τον πόνο και η διατήρηση (αν όχι η βελτίωση) του εύρους της κίνησης. Έτσι συστήνεται ανάπαυση, ειδικά στις οξείες φάσεις της νόσου, ψυχρά επιθέματα, παυσίπονα, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ενδοαρθρικές εγχύσεις (κορτιζόνη, υαλουρονικό οξύ ή PRP), και φυσικοθεραπεία.

Εάν τα συντηρητικά μέτρα δεν αποδώσουν, ή σε περιπτώσεις που η αρθρίτιδα είναι σε τελικό στάδιο και εκδηλώνεται με έντονα συμπτώματα, τότε επιλέγεται η λύση της αρθροπλαστικής ώμου. Ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και αν πρόκειται για τη γληνοβραχιόνιο ή την ακρωμιοκλειδική αρθρίτιδα ο χειρουργός θα συστήσει την κατάλληλη χειρουργική μέθοδο. Σε ασθενείς μικρής ηλικίας είναι δυνατό να γίνει χειρουργικός καθαρισμός (αρθροσκόπηση).

Στη γληνοβραχιόνιο άρθρωση γίνεται αντικατάσταση, είτε ολική είτε του άνω μέρους του βραχιονίου (ημιαρθροπλαστική). Επίσης, σε περιπτώσεις που δεν λειτουργούν σωστά οι μύες του στροφικού πετάλου ή που το μασχαλιαίο νεύρο δεν λειτουργεί επιλέγεται η ανάστροφη αρθροπλαστική του ώμου. Στη δε ακρωμιοκλειδική αρθρίτιδα συνήθως επιλέγεται η αφαίρεση ενός μικρού κομματιού από την άκρη της κλείδας (αρθροπλαστική αποκοπής, γνωστή ως Mumford procedure).

Μετεγχειρητικά ο ασθενής θα φορέσει νάρθηκα για 3-6 εβδομάδες και θα ξεκινήσει ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπειών και ενδυνάμωσης. Η πλήρης αποθεραπεία, δηλαδή μέχρι το πλήρες εύρος της κίνησης του ώμου να γίνεται χωρίς πόνο, μπορεί να φτάσει και τους 3-4 μήνες.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-flexible CMS