ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Αντιπροσωπεύουν, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, το 5,03% των συνολικών καταγμάτων και συνήθως εντοπίζονται στη δεξιά πλευρά. Τα κατάγματα ώμου αφορούν όλες τις ηλικιακές ομάδες, ωστόσο μελέτες έχουν δείξει ότι ο μηχανισμός τραυματισμού για τις γυναίκες είναι στο δρόμο ή στο σπίτι, ενώ για τους άνδρες είναι συνήθως αποτέλεσμα υψηλής ενέργειας. Στις ομάδες υψηλού κινδύνου, πάντως, ανήκουν οι ηλικιωμένες, και πιο «επικίνδυνοι» μήνες θεωρούνται οι χειμερινοί.
Στην περιοχή του ώμου η συγκεκριμένη κάκωση μπορεί να είναι στο άνω τμήμα του βραχιόνιου οστού (κεφαλή βραχιονίου), στην κλείδα ή στην ωμοπλάτη. Κοινά συμπτώματα είναι ο έντονος πόνος, το οίδημα και ο μωλωπισμός, η αδυναμία κίνησης του άκρου, ο κριγμός (η αίσθηση ότι «κάτι τρίζει») και η παραμόρφωση.

ΚΑΤΑΓΜΑ ΚΕΦΑΛΗΣ ΒΡΑΧΙΟΝΙΟΥ
Το βραχιόνιο είναι το μόνο οστό του βραχίονα και η κεφαλή, η οποία έχει ημισφαιρικό σχήμα ώστε να «κουμπώνει» στην ωμογλήνη της ωμοπλάτης και να σχηματίζει την άρθρωση, είναι στο ανώτερο τμήμα του. Τα κατάγματα στο συγκεκριμένο σημείο είναι τα τρίτα πιο συχνά σε άτομα άνω των 65 ετών και εμφανίζονται στο 5% του γενικού πληθυσμού.
Η συντηρητική θεραπεία με ανάρτηση ώμου για 4-5 εβδομάδες, φαρμακευτική αγωγή, παγοθεραπεία και φυσιοθεραπεία επιλέγεται για σταθερά και μη παρεκτοπισμένα κατάγματα. Σε ό,τι έχει να κάνει με τα ασταθή και παρεκτοπισμένα κατάγματα το χειρουργείο είναι μονόδρομος. Μάλιστα το κάταγμα της κεφαλής του βραχιονίου είναι ιδιαίτερα απαιτητικό και χρειάζεται ο χειρουργός να έχει εξαιρετική γνώση της ανατομίας της περιοχής και εμπειρία για την επιλογή της πιο σωστής χειρουργικής τεχνικής.
Μετεγχειρητικά ο ασθενής εντάσσεται σε εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης ανάλογο με τη σοβαρότητα του κατάγματος και του είδους της τεχνικής που εφαρμόστηκε. Η περίοδος αποθεραπείας μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 6-9 μήνες.

ΚΑΤΑΓΜΑ ΚΛΕΙΔΑΣ
Το κάταγμα στην κλείδα προκαλείται συνήθως από απευθείας χτύπημα, ή από μετά από πτώση με το χέρι σε έκταση είτε πάνω στον ώμο. Κατά κύριο λόγο θεωρείται αθλητικός τραυματισμός, ενώ, μιας και απαιτείται υψηλή ενέργεια, σχετίζεται και με τα τροχαία. Με δεδομένο ότι κατηγοριοποιείται κυρίως βάσει της θέσης του είναι πολύ σημαντικό να γίνει σωστή διάγνωση προκειμένου να ακολουθηθεί η κατάλληλη θεραπεία.
Σε γενικές γραμμές προτιμάται η συντηρητική αντιμετώπιση σε κατάγματα που δεν εμφανίζουν μεγάλη παρεκτόπιση ή συντριβή. Αντίθετα, ο ασθενής οδηγείται στο χειρουργείο όταν έχει παρεκτοπισμένο ή ανοιχτό ή συντριπτικό κάταγμα, είτε κάταγμα στο περιφερειακό άκρο της κλείδας που είναι πιθανό να επηρεάσει την ακρωμιοκλειδική άρθρωση. Μετεγχειρητικά μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες το νωρίτερο στις 4 εβδομάδες.

ΚΑΤΑΓΜΑ ΩΜΟΠΛΑΤΗΣ
Μιας και η ωμοπλάτη περιβάλλεται από πολλούς μύες και θεωρείται ένα προστατευμένο και αρκετά ισχυρό οστό, το κάταγμα στη συγκεκριμένη περιοχή είναι σπάνιο και συνήθως αποτέλεσμα άμεσης και μεγάλης βίας. Κλινικά συναντάται κυρίως σε πολυτραυματίες, θύματα τροχαίων.
Σε μεμονωμένα κατάγματα ωμοπλάτης η θεραπεία είναι συντηρητική με επίδεση του άνω άκρου πάνω στο θώρακα ή ανάρτηση για δύο με τρεις εβδομάδες, ή χειρουργική προκειμένου να αποκατασταθούν και να σταθεροποιηθούν τα παρεκτοπισμένα τμήματα.

Άλλες Υπηρεσίες

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS