ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ;

Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής ή σύνδρομο πρόσκρουσης του ώμου καλείται η πρόσκρουση των μυών και τενόντων του ώμου (στροφικό πέταλο), στο οστό κάτω από το οποίο περνούν (ακρώμιο). Συνέπεια της προστριβής αυτής είναι η φθορά των τενόντων, που προκαλεί πόνο και δημιουργεί φλεγμονή.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ;

Τα αίτια εμφάνισης του συνδρόμου μπορούν να είναι είτε λειτουργικά είτε ανατομικά.

  1. Τα ανατομικά αίτια αφορούν μορφολογικές ιδιαιτερότητες της περιοχής οι οποίες είναι αποτέλεσμα είτε κάποιας ρήξης/πάθησης (ρήξη στροφικού πετάλου, οστεοαρθρίτιδα  ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης, κλπ), είτε λόγω ανατομικής κατασκευής.
  2. Τα λειτουργικά αίτια αφορούν αστάθεια του ώμου ή αδυναμία των μυών λόγω υπέρχρησης και μυϊκής ανισορροπίας.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ;

  1. Πόνος κατα την προσπάθεια εκτέλεσης κίνησεων πάνω από το κεφάλι και κατά την ανύψωση του βραχίονα πάνω από 90°
  2. Πόνος κατά τη διάρκεια της νύχτας ο οποίος σταδιακά αυξάνει σε ένταση και ο ασθενής δεν ανακουφίζεται πλέον με αναλγητικά
  3. Μυϊκή αδυναμία

ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ;

Αρχικά ο θεράπων ιατρός θα λάβει το πλήρες ιστορικό του ασθενούς και θα προβεί σε κλινική εξέταση η οποία συνήθως είναι αρκετή για να γίνει η διάγνωση. Επίσης πραγματοποιείται υπέρηχος ή/και μαγνητική τομογραφία με σκοπό την επιβεβαίωση της διάγνωσης, αλλά και τον έλεγχο πιθανών συνοδών βλαβών.

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ;

Το σύνδρομο ακρωμιακής προστριβής μπορεί να αντιμετωπιστεί αρχικά συντηρητικά. Εάν όμως τα συμπτώματα επιμένουν μετά το πέρας 3 μηνών από την αρχική διάγωνση θα πρέπει να προβούμε σε αρθροσκοπική αντιμετώπιση, ώστε να αποφύγουμε το ενδεχόμενο ρήξης του κάποιου τένοντα από το στροφικό πέταλο (συνήθως του υπερακανθίου).

Α. ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΏΠΙΣΗ

  1. Ξεκούραση και αποφυγή δραστηριοτήτων που επιβαρύνουν τον ώμο
  2. Φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα φάρμακα
  3. Έγχυση κοριτζόνης με σκοπό την μείωση της φλεγμονής και του πόνου
  4. Πρόγραμμα φυσικοθεραπείας (ασκήσεις σταθεροποίησης της ωμοπλάτης, ισόρροπη ενδυνάμωση έσω/έξω στροφέων του ώμου)

Β. ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ – ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΗΣΗ

Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει αρχικά τον έλεγχο της άρθρωσης του ώμου και έλεγχο του δικέφαλου τένοντα. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί βλάβη αυτού προχωράμε στην επιδιόρθωση του δικεφάλου, καθώς βασικό αίτιο του πόνου στον ώμο θεωρείται η τενοντίτιδα του δικεφάλου. Εφόσον διορθωθούν όλες οι βλάβες που διαπιστωθούν μέσα στην άρθρωση του ώμου, η επέμβαση συνεχίζεται πλέον στον υπακρωμιακό χώρο. Ο χώρος αυτός είναι «εν δυνάμει» χώρος, αφού δεν υπάρχει ανατομικά και πρέπει να τον δημιουργήσουμε διεγχειρητικά αφαιρώντας όλη τη bursa (θύλακος). Στον υπακρωμιακό χώρο αναγνωρίζονται το ακρώμιο και ο τύπος του, η ακρωμιοκλειδική άρθρωση καθώς και η πιθανή αρθρίτιδα αυτής και τέλος πιθανές ρήξεις του στροφικού πετάλου. Όλες οι βλάβες αυτές αντιμετωπίζονται αρθροσκοπικά, δηλαδή μέσα από μικρές οπές στο δέρμα, χωρίς να έχουμε τις παραδοσιακά μεγάλες τομές. Έτσι δεν καταστρέφονται ιστοί, ελαχιστοποιείται ο πόνος, δεν έχουμε μεγάλες απώλειες αίματος, η αποκατάσταση του ασθενούς είναι γρήγορη και χωρίς προβλήματα, η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες και στην εργασία είναι άμεση, ενώ βέβαια η παραμονή του ασθενούς περιορίζεται στη μία ή και καμία νύχτα στο Νοσοκομείο.