Ο Μείζων Θωρακικός μυς είναι ένας πολύ δυνατός μυς που σχηματίζει το πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα και συμματέχει στην κίνηση του βραχιονίου και όλου του ώμου. Είναι ευρύτερα γνωστός ως ο μυς που αναπτύσσεται με την άσκηση που γίνεται στον πάγκο γυμναστικής (bench-press).

Ο Μείζων θωρακικός συνδέεται με το βραχιόνιο οστούν και χωρίζεται σε δύο μοίρες:

  • η άνω μοίρα είναι γνωστή ως κλειδική, ενώ
  • η κατώτερη μοίρα ως η στερνική, οι ονομασίες των οποίων προέρχονται από την ανατομική πρόσφυση της καθεμιάς αντίστοιχα.

ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΗ Η ΡΗΞΗ;
Οι ρήξεις του τένοντα του μειζόνος θωρακικού μυός συμβαίνουν συνήθως κατά την άσκηση με βάρη. Συχνότερη είναι σε χειρωνάκτες και αθλητές του bodybuilding. Συμβαίνουν συχνότερα κατά την διάρκεια των ασκήσεων πίεσης πάγκου και συγκεκριμένα κατά την έκκεντρη σύσπαση του μυός αυτού. Τότε ο μυς εκριζώνεται από την κατάφυσή του στο βραχιόνιο οστούν και παραμορφώνεται. Η εμφάνιση μωλώπων και οιδημάτων είναι συνήθης.

ΠΟΙΑ ΕΙΔΗ ΡΗΞΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ;
Ο μείζων θωρακικός μυς μπορεί να υποστεί ρήξη στα ακόλουθα μέρη του: 

  1. Ρήξη τένοντα από το βραχιόνιο οστούν (η πιο συνήθης)
  2. Ρήξη στην ένωση του μυ με τον τένοντα (μυοτενόντωδη συμβολή)
  3. Ρήξη στον ίδιο τον μυ (γαστέρα μυός).
  4. Ρήξη του μυ από το στέρνο (πολύ σπάνια)

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ ΑΥΤΗΣ;
Ο μείζων θωρακικός μυς είναι σημαντικός για τις πιο δυναμικές δραστηριότητες ενός ασθενή. Ασθενείς που επιθυμούν να επιστρέψουν σε αθλητικές δράσεις και χειρωνακτικές εργασίες είναι  πιο πιθανό να επωφεληθούν από την χειρουργική αποκατάσταση.

Σε μία μεγάλη στατιστική έρευνα 112 περιστατικών με ρήξη του μείζονος θωρακικού, οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση, είχαν λιγότερο πόνο και υψηλότερα ποσοστά επιστροφής σε πλήρη δραστηριότητα σε σχέση με τους ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά.[Bak et al.]. Αποτελέσματα μελετών σύγκρισης της συντηρητικής αντιμετώπισης με την χειρουργική θεραπεία έχουν δείξει ότι η χειρουργική αποκατάσταση και συρραφή βοηθά στην ανάκτηση του 97% της δύναμης του μη τραυματισμένου χεριού, έναντι του 57% των μη επεμβατικά αποκατεστημένων ασθενών. [Hanna et al.]

Όσο νωρίτερα γίνει η αποκατάσταση τόσο πιο εύκολη είναι η χειρουργική επέμβαση. Μικρές μελέτες έχουν δείξει ότι τα αποτελέσματα έπειτα από μία έγκαιρη αρχική αποκατάσταση είναι ανώτερα των όσων έχουν καθυστερήσει την αποκατάσταση. [Aarimaa et al. and Bak et al].

Παρόλα αυτά είναι σημαντικό να σημειωθεί πως αυτός είναι ένας ασυνήθης τραυματισμός και η βιβλιογραφία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό  σε αναφορές περιστατικών, μικρής συχνότητας και συστηματικές αναλύσεις αυτών. Υπάρχει έλλειψη υψηλού επιπέδου αποδεδειγμένων στοιχείων της μη χειρουργικής αντιμετώπισης και έγκαιρης έναντι της καθυστερημένης αποκατάστασης. Τα αποτελέσματα στη βιβλιογραφία παρουσιάζονται  ετερογενώς, επομένως είναι δύσκολο να συγκριθούν

Όπου η ρήξη δεν μπορεί να αποκατασταθεί απευθείας και με ακρίβεια η ανακατασκευή μπορεί να θεωρηθεί ως η μόνη επιλογή. Τότε χρησιμοποιείται τενόντιο αλλομόσχευμα, συνηθέστερα αχιλλείου τένοντα, το οποίο είναι το πιο δυνατό και πιο αξιόπιστο. Η επιλογή αυτή βέβαια αφορά σε χρόνιες ρήξεις(>3 μήνες), που πρέπει να διορθωθούν χειρουργικά.

Η απόφαση σχετικά με το ποια ρήξη μείζωνος θωρακικού θα αποκατασταθεί και πότε, εξαρτάται από τον τύπο της ρήξης, πόσο παλιά είναι, την ακριβή εντόπιση της και πόσο αποκομμένη είναι, τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του ασθενούς καθώς και την εξειδίκευση του χειρουργού.

Άλλες Υπηρεσίες

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2021 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS